Α. ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ: Κοιτάξτε να δείτε. Εδώ ενδεχομένως και οι επαφές να μην είναι και οι πλέον ενδεικτικές σε όλη την Ελλάδα. Μην ξεχνάτε ότι όταν αναφερόμαστε στο συγκεκριμένο νησί αναφερόμαστε σε σχέσεις οι οποίες έχουν σφυρηλατηθεί με φιλία, είναι σχέσεις προσωπικές, είναι σχέσεις οι οποίες εν πάση περιπτώσει έχουν χτιστεί με το πέρασμα των ετών, μέσα από την εποχή που ήμουν υπεύθυνος για τις δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές.
Άρα θα έλεγα, με τους περισσότερους αγωνιστές της Νέας Δημοκρατίας συνδέομαι, από τα παλιά χρόνια, με κοινούς αγώνες, με κοινές αγωνίες, άρα είναι λογικό τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας σε επίπεδο νησιού να έχουν από την πρώτη στιγμή αγκαλιάσει τη δική μου παρουσία. Δεύτερον, θα έλεγα ότι ο αγώνας ο οποίος γίνεται σε επίπεδο νησιού είναι ένας αγώνας ο οποίος διακρίνεται από έναν πολιτικό πολιτισμό. Δηλαδή μπορεί να υπάρχουν διαφορετικοί υποψήφιοι για την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας, μπορεί να υπάρχουν στελέχη τα οποία να έχουν προκρίνει την πρώτη ή τη δεύτερη ή την τρίτη υποψηφιότητα, εν τούτοις μεταξύ τους έχουν άριστες σχέσεις, τα επιχειρήματα σε επίπεδο Νομού που ανταλλάσσουν μεταξύ τους είναι καθαρά πολιτικά. Και μετά την εκλογή Αρχηγού θεωρώ ότι και σε επίπεδο νησιού η Νέα Δημοκρατία θα βγει ιδιαιτέρως κερδισμένη. Θα βγει κερδισμένη γιατί θα έχει συζητήσει πολιτικά και γιατί θα έχει κινητροδοτήσει αρκετούς συμπολίτες να πάνε στην κάλπη, να έχουν λόγο, να έχουν ρόλο στη διαδικασία.
Μην ξεχνάτε ότι μιλούμε για μία διαδικασία που για πρώτη φορά συμβαίνει στην παράταξή μας, είναι μια διαδικασία η οποία δίνει τη δυνατότητα συμμετοχής στους απλούς νεοδημοκράτες, στην εκλογή ηγεσίας, για πρώτη φορά. Έτσι ο κάθε νεοδημοκράτης σε επίπεδο νησιού να έχει ρόλο και λόγο ίσο και ίδιο και αντίστοιχης αξίας με των κεντρικών στελεχών. Αυτό είναι ένα φαινόμενο πρωτόγνωρο, εξαιρετικά σημαντικό, θα έλεγα ότι είναι μια πολύ μεγάλη επανάσταση, την οποία φιλοδοξούμε τα επόμενα χρόνια αυτή η επανάσταση όχι μόνο να εμπεδωθεί και να είναι κυρίαρχη, αλλά να ολοκληρωθεί για ακόμα μεγαλύτερο άνοιγμα του κόμματος στην κοινωνία. Όχι μόνο δηλαδή με τα οργανωμένα μέλη αλλά και με τους φίλους και όσο το δυνατόν με πιο πλατιά συμμετοχή πολιτών στις διαδικασίες ανάδειξης των Αρχηγών της Νέας Δημοκρατίας. Και πιστεύουμε ότι κάτι τέτοιο ενδεχομένως να είναι και ένα σημείο που μπορεί να συζητηθεί όταν θα πάμε με το καλό σε τακτικό Συνέδριο για αλλαγή του καταστατικού.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Επιλέξατε την κα Μπακογιάννη. Θέλουμε να μας πείτε τους λόγους γιατί την επιλέξατε. Η μία ερώτηση. Άλλη ερώτηση είναι: Όλοι μιλάνε για ενότητα. Θα υπάρχει αυτή η ενότητα και στη βάση, ή η βάση θα έχει προβλήματα; Και άλλη μία ερώτηση: Τι πρέπει να κάνει ο Αρχηγός ο οποίος θα βγει προκειμένου για να φέρει αυτή την ενότητα ειδικά στη βάση αλλά και στα υπόλοιπα κλιμάκια της Νέας Δημοκρατίας;
Α. ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ: Θα ξεκινήσω αντίστροφα, θα ξεκινήσω από τις τελευταίες ερωτήσεις και θα πάω στην πρώτη. Από την πρώτη στιγμή που σημειώθηκε η ιστορική ήττα για τη Νέα Δημοκρατία -γιατί για να είμαστε ειλικρινείς θα πρέπει να συνομολογήσουμε ότι ποτέ διαχρονικά και ιστορικά η παράταξή μας, με την όποια της μορφή, δεν είχε φτάσει σε τόσο αρνητική εκλογική απήχηση. Είναι λοιπόν μια ιστορική ήττα. Από την πρώτη στιγμή λοιπόν είχα πει ευθαρσώς ότι θα έπρεπε να βρούμε το θάρρος και την τόλμη να συζητήσουμε μεταξύ μας πολιτικά. Να αναδείξουμε δηλαδή τις πολιτικές εκείνες οι οποίες μας οδήγησαν σε αυτή την ιστορική ήττα, όχι με την έννοια της προσωποποίησης των ευθυνών, που δεν ήταν άλλωστε ο χρόνος κατάλληλος, αλλά με την έννοια της κατάδειξης αυτών των πολιτικών και της άντλησης χρησίμων συμπερασμάτων και διδαγμάτων για το παρόν και το μέλλον. Τι είναι αυτό που μας οδήγησε στην ήττα, έτσι ώστε να γίνουμε πιο δυνατοί, να μην το επαναλάβουμε ως σφάλμα, ως λάθος, ως πολιτική.
Και δευτερευόντως, να αναζητήσουμε τις πολιτικές εκείνες με τις οποίες μπορεί η παράταξή μας να επανιδρυθεί, να ανασυγκροτηθεί, να επαναγεννηθεί, να προχωρήσει δηλαδή μπροστά. Να αποκτήσει όχι μόνο συνέχεια, αλλά κυρίως ένα πιο δυναμικό παρόν στο μέλλον. Εν τούτοις, για να γίνει αυτό σήμαινε ότι θα έπρεπε να ακολουθήσουμε τις προβλεπόμενες καταστατικές διαδικασίες. Και η προβλεπόμενη καταστατική διαδικασία κατά τη δική μου εκτίμηση ήταν το τακτικό Συνέδριο. Θα έπρεπε να προχωρήσουμε σε ένα τακτικό Συνέδριο, έτσι ώστε μέσα από τις προσυνεδριακές διαδικασίες να μιλήσουμε πολιτικά και κυρίως να συμμετέχει η οργανωμένη βάση, οι φίλοι, οι ψηφοφόροι, σε όλη την Ελλάδα, στη συζήτηση για τις πολιτικές που απαιτούνται για την ανασυγκρότηση της Νέας Δημοκρατίας.
Και σπεύδω να πω ότι εάν είχαμε ακολουθήσει αυτή την καταστατικά κατοχυρωμένη διαδικασία και είχαμε προχωρήσει σε τακτικό Συνέδριο, η ενότητα θα ήταν δεδομένη. Και θα ήταν δεδομένη γιατί η ενότητα στα μεγάλα σοβαρά κόμματα δεν σφυρηλατείται -όπως αντιλαμβάνεστε- γύρω από πρόσωπα, σφυρηλατείται γύρω από κανόνες. Και οι κανόνες στα μεγάλα κόμματα είναι οι καταστατικοί κανόνες. Ο δικός μας καταστατικός χάρτης είναι το καταστατικό.
Από την άλλη πλευρά, είχα πει ότι αν δεν ακολουθήσουμε αυτές τις διαδικασίες, η επόμενη λύση είναι να αντλήσουμε δύναμη από την κοινωνία. Διότι όταν δεν ακολουθείς κανόνες, όταν δεν σέβεσαι το καταστατικό, το επόμενο που σου απομένει είναι να αντλήσεις δύναμη για να το κάνεις αυτό από την ίδια την κοινωνία. Έπρεπε λοιπόν το κόμμα μας να ανοιχτεί στην κοινωνία. Άνοιγμα στην κοινωνία σημαίνει να πάμε όχι μόνο στα οργανωμένα μέλη αλλά και στους φίλους της Νέας Δημοκρατίας, και να ζητήσουμε να έχουν ρόλο και θέση στη διαδικασία εκλογής Αρχηγού.
Και παράλληλα είχα προτείνει να προχωρήσουμε τις περιφερειακές συνδιασκέψεις, έτσι ώστε οι υποψήφιοι για την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας, από κοινού, σε επίπεδο περιφερειακό, να τοποθετούνται στο σύνολο των φίλων και των ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας.
Γιατί όπως είχα γράψει και σε επιστολή που είχα στείλει τότε στην Οργανωτική Επιτροπή Εκτάκτου Συνεδρίου, οι χωριστές περιοδείες διαιρούν το κόμμα σε επίπεδο τοπικής κοινωνίας και κυρίως το διαιρούν -εάν δεν κουβεντιάσουμε μεταξύ μας πολιτικά, όπως σας είπα- γύρω από συμπάθειες και αντιπάθειες, γύρω από συσπειρώσεις και αντισυσπειρώσεις, γύρω από πρόσωπα χωρίς πολιτικές. Και αυτό τραυματίζει και την εικόνα μας, αλλά κυρίως την ψυχική μας ενότητα. Παρόλα αυτά, τίποτα από τα δύο δεν ακολουθήσαμε. Δυστυχώς το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα το εξαντλήσαμε στη διαδικασία, η διαδικασιολογία απορρόφησε κάθε δύναμη η οποία θα έπρεπε κυρίως να επικεντρωθεί στη συζήτηση επί των πολιτικών, δεν έγιναν αυτές οι περιφερειακές συνδιασκέψεις.
Και την ύστατη στιγμή προτείναμε να γίνει τουλάχιστον ένας τηλεοπτικός διάλογος μεταξύ των υποψηφίων, έτσι ώστε όλοι οι νεοδημοκράτες την ίδια χρονική στιγμή σε όλη την Ελλάδα, να μπορούν να είναι ενημερωμένοι για το τι προτείνει ο υποψήφιος, ο κάθε υποψήφιος Αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας, που ενδεχομένως να είναι και υποψήφιος Πρωθυπουργός, και κυρίως να ενημερωθεί για τις θέσεις που έχει ή δεν έχει για τα κρίσιμα και σημαντικά και μείζονα ζητήματα, τα οποία αυτή τη στιγμή ως προκλήσεις αντιμετωπίζει η Ελλάδα.
Παρόλα αυτά, από κάποιους υποψηφίους ούτε αυτό έγινε αποδεκτό και προχωρούμε με παράλληλους μονολόγους δυστυχώς. Και όταν απουσιάζει η πολιτική, δυστυχώς πρυτανεύει η προσωπική αντιπαράθεση και δυστυχώς, λόγω των προσώπων, η προσωπική αυτή αντιπαράθεση πολλές φορές έχει ως σημείο αναφοράς το παρελθόν. Το παρελθόν όμως το οποίο, δυστυχώς, είχε διαιρέσει τη Νέα Δημοκρατία σε -ικούς, είχε τραυματίσει ανεπανόρθωτα την ψυχική μας ενότητα και μας είχε καταδικάσει για πάρα πολλά χρόνια στην αντιπολίτευση. Θεωρούσα ότι αυτό το πρόσφατο παρελθόν θα ήταν ένα παράδειγμα για να μην επαναλάβουμε αυτά τα σφάλματα. Δυστυχώς όμως αυτά τα σφάλματα σήμερα τα επαναλαμβάνουμε. Κάποιοι από εμάς εξακολουθούμε να μιλάμε πολιτικά. Δυστυχώς στις πολιτικές πολλές φορές η αντιπαράθεση των επιχειρημάτων δεν είναι επίσης πολιτικές αναφορές, αλλά είναι προσωπικές αναφορές.
Και αυτό πολλές φορές δημιουργεί ένα ψυχικό ρήγμα το οποίο δε με κάνει να φοβάμαι για την κομματική ενότητα την επόμενη μέρα, αλλά κυρίως για την ψυχική ενότητα, η οποία αν διαταραχτεί, αν συνεχίσουμε δηλαδή να μιλάμε έτσι, φοβάμαι ότι θα κάνει η Νέα Δημοκρατία πάρα πολλά χρόνια να συνέλθει από αυτό το σοκ και δυστυχώς θα χάσουμε πολύτιμο χρόνο και για να ασκήσουμε, όσο το δυνατόν με επάρκεια και αποτελεσματικότητα το αντιπολιτευτικό μας έργο και να μπούμε άμεσα σε τροχιά διακυβέρνησης.
Έτσι, θα έλεγα σήμερα, έστω και την ύστατη αυτή στιγμή, ότι θα πρέπει να μιλήσουμε πολιτικά. Δεν μπορεί η αντιπαράθεση μεταξύ μας να έχει προσωπικές αναφορές. Δεν μπορεί η αντιπαράθεση να προέρχεται από το παρελθόν. Δεν μπορεί να θυμίζει ξεκαθάρισμα λογαριασμών του παρελθόντος. Δεν μπορεί αυτή η αντιπαράθεση να μην έχει το βλέμμα στραμμένο μπροστά, στο αύριο. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει η συζήτηση μεταξύ μας να είναι συζήτηση επί των πολιτικών. Και οι πολιτικές έχουν δύο πόδια. Το ένα πόδι είναι τι προτείνουμε για τη Νέα Δημοκρατία, τι κόμμα θέλουμε. Θέλουμε ένα κόμμα ελεύθερο, δημοκρατικό, ευρωπαϊκό, ανοιχτό, ένα κόμμα θεσμών; Και πώς αυτό μπορεί να επιτευχθεί;
Και από την άλλη πλευρά τι Ελλάδα θέλουμε. Πώς αντιλαμβανόμαστε την Ελλάδα του αύριο. Ποιες είναι οι πολιτικές του υποψηφίου Αρχηγού - Πρωθυπουργού, που θα έχει η Νέα Δημοκρατία για μια σειρά από κρίσιμα και σημαντικά ζητήματα. Δεν είναι δυνατό να μη γνωρίζουμε τι λέει για την εξωτερική πολιτική ο κάθε υποψήφιος. Ή τι λέει για την υγεία, για την καθημερινότητα, για τη εγκληματικότητα. Είναι «καινούρια πρόσωπα», εντός εισαγωγικών, τα οποία ενδεχομένως να έχουν τις δικές τους προσεγγίσεις. Πρέπει ο ελληνικός λαός, από τον υποψήφιο Αρχηγό της Νέας Δημοκρατίας, που ενδεχομένως να είναι και υποψήφιος Πρωθυπουργός, να γνωρίζει με απόλυτη ακρίβεια τις θέσεις για το αύριο και κυρίως τις θέσεις που έχει για την Ελλάδα του αύριο.
Μόνο έτσι η συζήτηση μεταξύ μας θα είναι πολιτική. Μόνο έτσι θα είμαστε ενημερωμένοι πολίτες. Μόνο έτσι θα κρίνουμε, θα συγκρίνουμε και θα αποφασίσουμε, όχι με βάση το πρόσωπο, όχι με βάση τους -ικούς του παρελθόντος, αλλά με βάση τι λέει το πρόσωπο σήμερα, με βάση τις προτάσεις του. Δεν είναι η διαδικασία ανάδειξης Αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας, πασαρέλα. Η διαδικασία ανάδειξης του Αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας, δεν μπορεί να στέκεται σε συμπάθειες και αντιπάθειες και κυρίως σε συσπειρώσεις και αντί - συσπειρώσεις γύρω από τα πρόσωπα και τους λογαριασμούς που έχουν από το παρελθόν. Αυτά έχουν γεφυρωθεί και θα έπρεπε να έχουν οριστικά τελειώσει, από τη στιγμή που το 1997 με την εκλογή του Κώστα Καραμανλή προχωρήσαμε μπροστά και γεφυρώσαμε το χάσμα και βάλαμε τη Νέα Δημοκρατία σε τροχιά διακυβέρνησης.
Υπ’ αυτή την έννοια η όποια συζήτηση θα έπρεπε να έχει πολιτικά χαρακτηριστικά και αυτό σήμερα μπορεί να γίνει μόνο με πολιτισμένη συζήτηση μεταξύ των τριών υποψηφίων μπροστά στην τηλεόραση. Υπάρχει ένα επιχείρημα. Το επιχείρημα είναι, μα μια τηλεοπτική συζήτηση μεταξύ τους μήπως δεν μπορεί να γίνει γιατί είναι τέτοιες οι διαφορές μεταξύ τους που δεν μπορούν πολιτισμένα να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι;
Αυτό, με συγχωρείτε, δε θεωρώ ότι στέκει ως επιχείρημα. Η ενότητα της Νέας Δημοκρατίας λέμε ότι είναι δεδομένη, ανεξάρτητα το ποιος θα εκλεγεί. Όλοι οι υποψήφιοι αρχηγοί της Νέας Δημοκρατίας έχουν δεσμευτεί ότι όποιος και να εκλεγεί, θα υπηρετήσουν τον επόμενο αρχηγό. Αν την επόμενη μπορούν να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι και να συζητήσουν πολιτισμένα και από κοινού να υπηρετήσουν την ενότητα, δεν μπορούν να το κάνουν τώρα, στην προεκλογική περίοδο, να συζητήσουν πολιτισμένα, να συζητήσουν τηλεοπτικά βάσει των πολιτικών; Να ενημερωθεί και ο Νεοδημοκράτης και με βάση την ενημέρωσή του επί των πολιτικών να κρίνει, να συγκρίνει και να αποφασίσει; Και εν πάση περιπτώσει αν οι υποψήφιοι έχουν θέσεις δεν έχουν κανένα λόγο να φοβούνται το διάλογο.
Τέλος, με ρωτήσατε το γιατί εγώ επέλεξα την κα Μπακογιάννη. Ξέρετε πάρα πολύ καλά και το έχω πει πάρα πολλές φορές, ότι η επιλογή μου είχε καθαρά πολιτικά χαρακτηριστικά. Αν και θα σας το πω με απόλυτη ειλικρίνεια, αν ήταν να ψηφίσω με βάση τις αφετηρίες του παρελθόντος, προφανώς η πολιτική μου αφετηρία θα με οδηγούσε στην άλλη πλευρά. Αν ήταν να επιλέξω με βάση συμπάθειες και αντιπάθειες, προφανώς οι φίλοι μου θα με οδηγούσαν στην άλλη πλευρά. Όμως εγώ είχα χρέος να σκεφτώ με βάση τι Νέα Δημοκρατία θέλω σήμερα και πώς αντιλαμβάνομαι την Ελλάδα του αύριο.
Πιστεύω ότι τη μεγάλη, πολυσυλλεκτική, πολυτασική Νέα Δημοκρατία, την υπηρετεί η υποψηφιότητα της κας Μπακογιάννη. Θεωρώ ότι κύριο και πρωταρχικό μέλημά μας θα ήταν να διασφαλίσουμε ότι η Νέα Δημοκρατία θα προχωρήσει με αμφίπλευρη διεύρυνση, θα προχωρήσει με στρατηγική στόχευση σε μεγαλύτερο άνοιγμα στην κοινωνία. Δε θα σταθεί μόνο στο να συσπειρώνει τους φίλους και τους ψηφοφόρους και τους οπαδούς της, διότι αυτοί είναι το 33% και όσο και αν είμαστε περήφανοι για το παρελθόν μας εντούτοις δεν είμαστε αρκετοί για να μπούμε άμεσα σε τροχιά διακυβέρνησης. Πρέπει να αντλήσουμε και πάλι και κυρίως να επανεμπνεύσουμε το 8% που χάσαμε στις τελευταίες εκλογές προς την κεντροαριστερά, αν θέλουμε άμεσα και αποτελεσματικά να μπούμε σε τροχιά διακυβέρνησης.
Έτσι, θα σας έλεγα, αν κανείς σκέφτονταν με πολιτικά χαρακτηριστικά και όχι με συμπάθειες και όχι με το ιστορικό παρελθόν, θα έπρεπε πάνω απ’ όλα να διασφαλίσει ότι μια δυνατή Νέα Δημοκρατία είναι η μεγάλη Νέα Δημοκρατία. Δηλαδή είναι η πολυτασική Νέα Δημοκρατία. Είναι η Νέα Δημοκρατία που μπορεί να διασφαλίσει την αμφίπλευρη διεύρυνση. Είναι η Νέα Δημοκρατία που στέκεται στους φίλους ψηφοφόρους της, που συσπειρώνει, αλλά παράλληλα επανεμπνέει τους πολίτες και κυρίως τους νέους ανθρώπους.
Είναι η Νέα Δημοκρατία εκείνη η οποία είναι ενωμένη την επόμενη μέρα. Με βάση την ενότητα της Νέας Δημοκρατίας, με βάση το πώς μπορεί να γίνει αποτελεσματική αντιπολίτευση. Με βάση το πόσο γρήγορα μπορούμε να μπούμε σε τροχιά διακυβέρνησης και κυρίως τι εύρος θα έχει η παράταξή μας, τότε σε αυτή την περίπτωση θεωρώ ότι η σκέψη σε οδηγεί σε πολιτικές που από την πρώτη στιγμή κατέθεσε και που από την πρώτη στιγμή υιοθέτησε η κα Μπακογιάννη.
Υπήρχε πολιτική συναντίληψη, όχι μόνο με τα 18 κεντρικά σημεία τα οποία από την πρώτη στιγμή κατέθεσε, αλλά κυρίως σε πολιτικό επίπεδο και κυρίως στην αντίληψη, στο δίλημμα τι κόμμα θέλουμε. Κόμμα ιδεολογικής καθαρότητας ή κόμμα πολυσυλλεκτικό, με εύρος, με δύναμη, που να ανοίγει την αγκαλιά του σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερα και περισσότερα στρώματα της ελληνικής κοινωνίας;
Από την άλλη πλευρά μην ξεχνάτε, ότι η Νέα Δημοκρατία, το 33% των τελευταίων εκλογών, αν αναλυθούν σωστά οι κοινωνικές, οικονομικές πληθυσμιακές ομάδες που στήριξαν την προσπάθειά μας, θα διαπιστώσουμε ότι η Νέα Δημοκρατία πια είναι ένα κόμμα βαθιά γερασμένο. Θα πρέπει πάση θυσία να ζητήσουμε πολιτικές που μπορούν να εμπνεύσουν μια νέα γενιά αντιλήψεων και ιδεών για να επιστρέψουν κοντά μας. Να εμπνεύσουμε και πάλι τους νέους ανθρώπους. Να συναντήσουμε περιβαλλοντικά κινήματα, να συναντήσουμε εθελοντικά κινήματα, να συναντήσουμε νέα ρεύματα σκέψης. Να ανοιχτούμε ως μεγάλο δημοκρατικό, ευρωπαϊκό κόμμα όσο το δυνατόν σε περισσότερους συμπολίτες μας.
Και αυτό για να γίνει, πρέπει το πολιτικό σου στίγμα να είναι συγκεκριμένο, να είναι φιλελεύθερο, να είναι δημοκρατικό. Και κυρίως να δίνει τη δυνατότητα να απαντηθεί το εξής ερώτημα: τι κόμμα θέλουμε; Ένα κόμμα εθνοκεντρικού συντηρητισμού; Ή το κόμμα το φιλελεύθερο; Η αίσθηση η δική μου είναι ότι αν θέλουμε φιλελεύθερο κόμμα, μεγάλο κόμμα, ανοιχτό κόμμα, τότε οι πολιτικές μας οδηγούν σε συγκεκριμένη επιλογή. Αυτές τις πολιτικές ακολούθησα και γι’ αυτό έκανα τη δική μου υπέρβαση.
Και στο κάτω - κάτω της γραφής, μην ξεχνάτε ότι προσωπικά υπηρέτησα δύο πολιτικές μαζί με τον Κώστα Καραμανλή. Η πρώτη πολιτική ήταν να γεφυρωθεί το χάσμα καραμανλικών -μητσοτακικών, εβερτικών -μητσοτακικών και να γίνει από το ’97 και μετά μια προσπάθεια που ήμασταν όλες και όλοι μαζί ενωμένοι σαν μια γροθιά με στόχο την όσο το δυνατόν πιο αποτελεσματική αντιπολίτευση και τη γρήγορη επάνοδο της Νέας Δημοκρατίας σε τροχιά εξουσίας και το καταφέραμε.
Και δευτερευόντως, για να πετύχουμε να μπει η Νέα Δημοκρατία το 2000 σε τροχιά εξουσίας και αμέσως μετά και τις 2 λαμπρές εκλογικές νίκες του 2004 και του 2007, η στρατηγική στόχευση, η πετυχημένη συνταγή ήταν η διεύρυνση της Νέας Δημοκρατίας στο μεσαίο χώρο. Αυτές τις πολιτικές του Κώστα Καραμανλή είχα κάθε λόγο να υπερασπιστώ. Και με την παρουσία μου στο πλευρό της κας Μπακογιάννη και με την πίστη μου στο μεσαίο χώρο, αυτές τις πολιτικές πραγματικά υπηρετώ. Γεφυρώνω το χάσμα του παρελθόντος και υπηρετώ με συνέπεια και συνέχεια τη διεύρυνση στο μεσαίο χώρο.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Από τη μια μας είπατε ότι για την επόμενη μέρα το κόμμα θα βγει κερδισμένο και το άνοιγμα του προς την κοινωνία θα είναι ακόμα μεγαλύτερο, από την άλλη...
Α. ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ: ...Θα μπορούσε να βγει. Θα μπορούσε να βγει κερδισμένο αν κουβεντιάζαμε μεταξύ μας πολιτικά. Θα μπορούσε να βγει κερδισμένο αν σήμερα είχαμε μια τηλεοπτική συζήτηση -ή αύριο- μεθαύριο- μεταξύ των υποψηφίων αρχηγών, πολιτισμένη, που να μπορούσαν μεταξύ τους να αναδείξουν όχι προσωπικές διαφορές που να απορρέουν από το χτες, αλλά διαφορές προτάσεων για το τι κόμμα θέλουμε και κυρίως διαφορές θέσεων για το τι Ελλάδα θέλουμε και επιθυμούμε. Για να ξέρουμε κι εμείς με βάση ποια πολιτική πρόταση θα επιλέξουμε τον υποψήφιο αρχηγό. Το λέω αυτό διότι δεν είναι δυνατό κάθε φορά να ζητάμε να επιλέξουμε κάποιον χωρίς να γνωρίζουμε τι προτείνει. Δεν αρκεί το πρόσωπο. Στην πολιτική χρειάζονται πολιτικές και μετά έρχονται τα πρόσωπα που υπηρετούν τις πολιτικές. Αυτό το είχα πει και στους φίλους μου. Ότι δεν έχει σημασία το πρόσωπο, άλλοι είναι φίλοι μας, αλλά μπορεί να είναι άλλες οι πολιτικές που χρειάζονται αυτή τη στιγμή και αυτές οι πολιτικές να υπηρετούνται από άλλους που να μην είναι και φίλοι μας ενδεχομένως.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Το οποίο θα μπορούσε σημαίνει ότι, με τα τωρινά δεδομένα βαράει καμπανάκι κινδύνου...
Α. ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ: Σημαίνει ότι δε φοβούμαι τη διάσπαση της Νέας Δημοκρατίας, γιατί όλοι οι υποψήφιοι έχουν πει ότι την επόμενη μέρα θα είναι ενωμένη και θα υπηρετήσει ο ένας τον άλλο σε περίπτωση μη επικράτησης του ενός ή του άλλου. Φοβούμαι όμως ότι αν συνεχίσουμε να μην αποδεχόμαστε τον πολιτισμένο διάλογο μεταξύ μας, επί των πολιτικών και τα στρατόπεδα αντιμάχονται το ένα το άλλο με βάση τα πρόσωπα ή τις διαφορές τους από το παρελθόν, τότε θα υπάρχουν τραύματα στην ψυχική μας ενότητα.
Και ναι μεν το κόμμα μπορεί να είναι ενωμένο την επόμενη ημέρα, αν όμως δεν υπάρχει ψυχική ενότητα μεταξύ όλων μας και αν δεν υπάρχει συνεργασία όλων μας και αν ο ένας δεν αγκαλιάσει τον άλλον σαν μια γροθιά σε ψυχικό επίπεδο, τότε αυτά τα τραύματα θα αργήσουν να αποκατασταθούν και όσο θα αργούν να αποκατασταθούν, τόσο θα αργήσει η Νέα Δημοκρατία να μπει σε τροχιά διακυβέρνησης. Γι’ αυτό άλλωστε και έκανα αυτή την πολιτική τοποθέτηση, αυτή την πολιτική επιλογή που έκανα.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Σε περίπτωση που μετά τις εκλογές βρίσκεστε στους χαμένους, θα κληθείτε να γίνετε κοινωνός μιας πολιτικής, όπως είπατε κι εσείς ιδεολογικής καθαρότητας και ενός εθνοκεντρικού συντηρητισμού. Θα το κάνετε αυτό;
Α. ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ: Επαναλαμβάνω, από την πρώτη στιγμή ότι στη Νέα Δημοκρατία δεν πιστεύω ότι θα υπάρχουν κερδισμένοι και χαμένοι. Εγώ πιστεύω ότι μέχρι τέλος θα προχωρήσουμε σωστά, όσο μπορούμε. Μέχρι τέλος θα συνεχίσω να κάνω εκκλήσεις για πολιτική συζήτηση, για να δείξουν οι υποψήφιοι τον πολιτικό πολιτισμό που πρέπει να διακρίνει ένα κόμμα σαν τη Νέα Δημοκρατία και αν καταφέρουμε και μιλήσουμε και συνεχίσουμε να μιλάμε μεταξύ μας πολιτικά, δε θα υπάρχουν κερδισμένοι και χαμένοι.
Κερδισμένοι θα είναι το σύνολο της Νέας Δημοκρατίας, κερδισμένοι θα είναι οι φίλοι και οι ψηφοφόροι της Νέας Δημοκρατίας που για πρώτη φορά θα έχουν συμμετάσχει σε μια πρωτόγνωρη διαδικασία, όπου όλη η οργανωμένη βάση, όλοι οι οργανωμένοι φίλοι της Νέας Δημοκρατίας να έχουν ρόλο και κυρίως λόγο στις εξελίξεις. Και αυτό είναι πια μια πάρα πολύ μεγάλη κατάκτηση. Άρα αυτό είναι μεγάλο κέρδος και είναι κέρδος για όλους. Και αυτό το κέρδος δεν επιτρέπει να χωριζόμαστε σε κερδισμένους και χαμένους. Θα είμαστε όλοι μαζί.
Από εκεί και έπειτα, ξέρετε πολύ καλά ότι μία από τις προϋποθέσεις που είχε τεθεί και στην πολιτική επιλογή την οποία έκανα, ήταν να υπάρχει ένα κόμμα πολυτασικό. Και η δέσμευση είναι ότι αυτό το κόμμα το πολυτασικό θα είναι πραγματικότητα. Που σημαίνει ότι, ανεξάρτητα από το αν κάποιοι πρεσβεύουν τον εθνοκεντρικό συντηρητισμό ή κάποιοι άλλοι το φιλελευθερισμό, όποια τάση και να επικρατήσει, θα λειτουργήσει πολυτασικά, ενωτικά, πολυσυλλεκτικά την επόμενη μέρα. Και βεβαίως η μειοψηφούσα άποψη θα συνεχίσει να έχει ρόλο και λόγο. Έτσι είναι τα μεγάλα, δημοκρατικά, ευρωπαϊκά, φιλελεύθερα κόμματα.
Δε διανοούμαι να κερδίσει οιοσδήποτε από τους τρεις και να φιμώσει τις άλλες δύο κυρίαρχες απόψεις. Προφανώς στη δημοκρατία η μία άποψη πλειοψηφεί, η άλλη μειοψηφεί. Προφανώς η μειοψηφία συντάσσεται με την πλειοψηφία. Προφανώς όποιος και να βγει θα τον υπηρετήσουμε από όποιο μετερίζι ο ίδιος κρίνει για τον εαυτό μας ή για την εκλογική δύναμη που ο καθένας από εμάς έχει. Από εκεί και έπειτα εμείς έχουμε ευθύνη της ενότητας, θα υπηρετήσουμε την ενότητα. Δική του ευθύνη, του όποιου, θα είναι να διασφαλίσει ένα πολυτασικό, πολυσυλλεκτικό μεγάλο κόμμα. Οποιαδήποτε άλλη επιλογή θα συρρικνώσει το κόμμα και θα μας βάλει σε περιπέτειες.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Εσείς ανησυχείτε, παραμένω στην ίδια ενότητα με το συνάδελφο, ανησυχείτε για την επόμενη μέρα στη Νέα Δημοκρατία, σε περίπτωση εκλογικής επιβεβαίωσης των σημερινών αποτελεσμάτων των δημοσκοπήσεων; Ακούμε όλο και περισσότερο στελέχη που προσχωρούν στην πλευρά της κας Μπακογιάννη, να αιτιολογούν αυτή τους την απόφαση στο γεγονός ότι «μας ενώνει», όπως λένε. Σε περίπτωση εκλογής όμως του κ. Σαμαρά ποιος θα είναι ο ρόλος της κας Μπακογιάννη και ποια η δική σας ανησυχία;
Α. ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ: Η κα Μπακογιάννη έχει τοποθετηθεί. Εγώ ανησυχώ μόνο όταν δεν κουβεντιάζουμε μεταξύ μας πολιτικά. Δεν ανησυχώ αν επικρατήσει ο ένας ή ο άλλος εκ των υποψηφίων. Η ανησυχία μου είναι μόνο αν η αντιπαράθεση μεταξύ τους έχει προσωπικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα που απορρέουν από το παρελθόν και όχι πολιτικά χαρακτηριστικά.
Θα ανησυχήσω αν μεταξύ των οπαδών και των φίλων της Νέας Δημοκρατίας επικρατήσει η λογική της συσπείρωσης ή της αντίσυσπείρωσης γύρω από πρόσωπα του παρελθόντος. Και όχι η συζήτηση γύρω από πολιτικές που τα πρόσωπα σήμερα λένε. Εγώ θέλω τους Νεοδημοκράτες να τοποθετηθούν με βάση αυτά που οι υποψήφιοι προτείνουν και για τη Νέα Δημοκρατία και για την Ελλάδα του αύριο. Με βάση ποιος από τους υποψηφίους μπορεί να διασφαλίσει την ενότητα, το εύρος, τη δύναμη και την αποτελεσματική αντιπολίτευση. Διότι προφανώς ο ελληνικός λαός μας έταξε το ρόλο της αντιπολίτευσης. Και πρέπει θεσμικά να ανταποκριθούμε με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη επάρκεια και αποτελεσματικότητα. Άρα έχει μεγάλη σημασία ποιος μπορεί να κάνει αντιπολίτευση στο ΠΑΣΟΚ.
Εδώ επιτρέψτε μου να πω ότι το ΠΑΣΟΚ πρέπει να σταματήσει να ανακατεύεται στα εσωτερικά μας. Βεβαίως αντιλαμβάνομαι ότι θέλει τη Νέα Δημοκρατία όπως το ίδιο επιθυμεί, αυτό όμως δε σημαίνει ότι οι Νεοδημοκράτες δεν έχουν άποψη, δεν έχουν θέση και δεν έχουν ρόλο. Και προφανώς θα ακολουθήσουμε εμείς, ως Νέα Δημοκρατία, το δικό μας δρόμο. Ξέρουμε πώς θα πορευτούμε και ξέρουμε ότι το κόμμα θα είναι ενωμένο, ανεξάρτητα της όποιας επιλογής την επόμενη, μετά την εσωτερική αυτή διαδικασία για την ανάδειξη αρχηγού. Σε κάθε όμως περίπτωση η δική μου ανησυχία έχει να κάνει με την ψυχική ενότητα. Και επαναλαμβάνω η ενότητα διασφαλίζεται γύρω από πολιτικές. Η ενότητα διασφαλίζεται γύρω από κανόνες. Η ενότητα διασφαλίζεται γύρω από αρχές. Και σε κάθε περίπτωση δε διασφαλίζεται γύρω από πρόσωπα. Τα πρόσωπα κάνουν και λάθη. Στα σοβαρά κόμματα, που είναι κόμματα - θεσμοί, ξεπερνούν τα πρόσωπα και βάζουν κανόνες και η ενότητα κυρίως μπορεί να είναι εγγυημένη όταν απορρέει από συζήτηση και σύνθεση ιδεών, απόψεων και πολιτικών.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αποδείχθηκε ότι τα τελευταία χρόνια είχαμε διακυβέρνηση αρνητική και όλα κινούνταν γύρω από λιγοστά άτομα στο Μαξίμου. Αυτό το πράγμα εσείς πώς θα μπορέσετε να το καταδικάσετε και να κάνετε μια ανατροπή, μια άλλη εν πάση περιπτώσει διακυβέρνηση η οποία θα μπορέσει πολύ εύκολα να διεισδύσετε στον κόσμο.
Α. ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ: Γι’ αυτό κι εμείς από την πρώτη στιγμή είπαμε ότι το διακύβευμα της συγκεκριμένης εκλογικής αναμέτρησης για την ανάδειξη Αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας, έχει 3 σκέλη. Πρώτον, τι κόμμα θέλουμε, ιδεολογικής καθαρότητας ή μεγάλη Νέα Δημοκρατία που σημαίνει ισχυρή, πολυτασική, που να προχωρήσει σε αμφίπλευρη διεύρυνση και να επανέλθει γρήγορα σε τροχιά διακυβέρνησης. Δεύτερον, δίλημμα στο οποίο πρέπει να τοποθετηθεί ο Νεοδημοκράτης. Εκσυγχρονισμός ή συντηρητισμός; Και τρίτο δίλημμα, που έχει να κάνει με την ερώτησή σας είναι διαχείριση ή αλλαγή; Και λέω διαχείριση ή αλλαγή, διότι αν με ρωτήσετε τα λάθη της Νέας Δημοκρατίας μπορεί να ήταν πολλά. Και γι’ αυτό είπα να κουβεντιάσουμε από την πρώτη στιγμή πολιτικά για να αναδείξουμε τις πολιτικές που μας οδήγησαν στην ιστορική ήττα. Να αναλάβουμε τις ευθύνες μας και να ζητήσουμε και συγνώμη από τον περήφανο κόσμο της παράταξής μας.
Όμως, αν με ρωτήσετε, μπορώ να σας πω ότι υπήρχαν ατυχείς επιλογές πολιτικών, ατυχείς επιλογές προσώπων, δεν επιδείξαμε ταχύτητα και τόλμη στην προώθηση του μεταρρυθμιστικού μας έργου. Όμως, για μένα η κυριότερη αιτία ήταν ο εγκλωβισμός μας στη διαχείριση. Δε συνειδητοποιήσαμε ότι ο ελληνικός λαός το 2004 ζήτησε από εμάς αλλαγή και όχι διαχείριση της κατεστημένης λογικής. Εμείς προχωρήσαμε σε μια λογική διαχείρισης, πιστεύοντας ότι η κοινωνία δεν είναι τόσο πολύ πιο μπροστά από εμάς. Όμως η κοινωνία ήταν.
Αν σήμερα πρέπει να υπερβούμε τον εαυτό μας, αυτό έχει να κάνει με το να αφήσουμε οριστικά τη διαχειριστική λογική του παρελθόντος πίσω και να προχωρήσουμε σε προτάσεις ρηξικέλευθες. Προτάσεις που να συνιστούν ρήξη και τομή με την κατεστημένη λογική. Να προχωρήσουμε σε μια πρόταση, η οποία να είναι η πρόταση αυθεντικής αλλαγής. Αυτό σημαίνει νέα πρόσωπα και δεν αναφέρομαι μόνο στις ηλικίες, που και η δική μας γενιά πρέπει κάποια στιγμή να εκπροσωπηθεί όσο το δυνατό ακόμα πιο κεντρικά και ουσιαστικά και σημαντικά -και καλά κάνει η κα Μπακογιάννη και μιλάει συνέχεια για νέα ηγετική ομάδα με νέα πρόσωπα και στην ηλικία και στις ιδέες, γιατί χρειάζεται και αυτό.
Αλλά αναφέρομαι πάνω απ’ όλα σε νέα γενιά ιδεών και αντιλήψεων, νέα γενιά νοοτροπίας. Ξέρουμε ποιοι από εμάς -και φαίνεται από τις δημοσκοπήσεις- είχαμε άλλη αλλαγή αντιλήψεων, νοοτροπίας, ιδεών και γνωρίζουμε πώς πρέπει να γεφυρωθεί η γενιά που διαχειρίστηκε τα πράγματα με τη γενιά τη δική μας, την επόμενη γενιά και μέσα από αυτή τη γέφυρα να υπάρχει σύνθεση ιδεών και απόψεων, προκειμένου να προχωρήσουμε σε αυθεντική, πραγματική αλλαγή.
Σε πραγματικές ρηξικέλευθες προτάσεις, που να μας φέρουν κοντά στην πραγματική κοινωνία. Να εμπνεύσουμε ξανά τους πολίτες να μας εμπιστευτούν. Και κυρίως να εμπνεύσουμε τους νέους ανθρώπους να ασχοληθούν με την πολιτική, να ξανάρθουν στη Νέα Δημοκρατία. Τους νέους ανθρώπους χάσαμε. Δεν μπορεί η Νέα Δημοκρατία να παραμείνει ένα κόμμα γερασμένο. Κάθε φορά που το λέω αυτό, κάποιοι δυσαρεστούνται γιατί νομίζουν ότι αναφέρομαι στις ηλικίες τους. Δεν αναφέρομαι στις ηλικίες τους. Αναφέρομαι στις ιδέες και στις αντιλήψεις, σε όλα αυτά που μας οδήγησαν στην ιστορική ήττα του 33%. Πρέπει κάποια στιγμή λοιπόν να σταματήσουν να αμύνονται επί των χαρακωμάτων και να δουν ότι για να έχει η Νέα Δημοκρατία παρόν, και σίγουρα για να έχει αύριο και μέλλον, πρέπει να έρθουν οι νέοι άνθρωποι ξανά πίσω στη Νέα Δημοκρατία. Και σε ηλικία και σε ιδέες και σε αντιλήψεις. Να προχωρήσουμε μπροστά. Αυτό ακριβώς λέμε.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Υπουργέ, θα κάνω δύο ερωτήσεις. Θα ήθελα να μου πείτε, μετά την εκλογή νέου Αρχηγού στη Νέα Δημοκρατία, τι πιστεύετε ότι πρέπει να κάνει και να πει το κόμμα σας για να γίνει και πάλι ελκυστικό; Για παράδειγμα εδώ, στους κατοίκους αυτής της ακριτικής περιοχής. Και ένα δεύτερο. Θα ήθελα ένα σχόλιό σας για το ενάμιση μήνα κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ.
Α. ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ: Κοιτάξτε να δείτε, θα μου επιτρέψετε να πω ότι θα ήταν τελείως πρόχειρο εάν εγώ βγω αυτή τη στιγμή και κάνω προγραμματικές εξαγγελίες για την περιοχή. Πρώτον γιατί δεν πιστεύω ότι οι προγραμματικές εξαγγελίες μπορεί να γίνονται τόσο πρόχειρα, δευτερευόντως γιατί δεν πιστεύω ότι οι προγραμματικές εξαγγελίες πρέπει να ξεκινούν από την κορυφή και να πηγαίνουν προς την περιφέρεια. Εκείνο που προσωπικά πιστεύω, είναι ότι πρέπει να γίνει η πλήρης αναστροφή στον τρόπο που λειτουργεί η Νέα Δημοκρατία. Πρέπει οι προτάσεις να προέρχονται από την περιφέρεια και να ταξιδεύουν προς το κέντρο. Πιστεύω δηλαδή στην αμφίπλευρη και ισότιμη συμμετοχή των μελών της Νέας Δημοκρατίας.
Γι’ αυτό και πιστεύω σε ένα διαφορετικό κόμμα. Πιστεύω ότι οι τοπικές και περιφερειακές οργανώσεις πρέπει να είναι κυψέλες πολιτικής παραγωγής. Πρέπει εκτός από τους προέδρους, τους γραμματείς και τους ταμίες στις Τοπικές Επιτροπές, να έχουμε τους υπεύθυνους για τα σχολειά, τους υπεύθυνους για τα νοσοκομεία, τους υπεύθυνους για το περιβάλλον, τους υπεύθυνους για τη μετανάστευση, έτσι ώστε το κόμμα να γνωρίζει τα προβλήματα των τοπικών κοινωνιών, οι τοπικές κοινωνίες να έχουν άποψη, θέση και ρόλο στη διαμόρφωση των προγραμμάτων που αναφέρονται στις τοπικές κοινωνίες και εκπορεύονται από το κέντρο και μέσα από αυτή τη διαδικασία διαρκούς ζύμωσης και ώσμωσης, στο τέλος οι τοπικές κοινωνίες να βγαίνουν κερδισμένες. Αυτό σημαίνει σύγχρονο και δημοκρατικό κόμμα του 21ου αιώνα.
Άρα επιτρέψτε μου, για να είμαι συνεπής, να μην σας πω εγώ τι προτείνω. Να ζητήσω από τις τοπικές κοινωνίες και από την ακριτική αυτή περιοχή να πουν τι πρέπει να γίνει, προκειμένου να προχωρήσει με ταχύτερα βήματα στην ανάπτυξη προς τον 21ο αιώνα και να διασφαλίσει την ανταγωνιστικότητά της.
Η επόμενη ερώτησή σας είχε να κάνει με την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Κοιτάξτε να δείτε, θα ήμουν πραγματικά άδικος εάν αυτή τη στιγμή ασκούσα μία στείρα αντιπολίτευση στον ενάμιση μήνα, που πραγματικά δεν μπορεί να γίνει έργο, από τη στιγμή που η Βουλή δεν έχει λειτουργήσει, για πρώτη φορά μετά από ενάμιση μήνα, άρα νομοθετικό έργο δεν έχει γίνει. Από τη στιγμή που Γενικοί Γραμματείς στα Υπουργεία δεν υπάρχουν, άρα η δημόσια διοίκηση αυτή τη στιγμή έχει κατεβάσει τα στιλό και δεν προχωράει απολύτως τίποτα. Από τη στιγμή που οι διοικήσεις των Οργανισμών δεν έχουν τοποθετηθεί και που εν πάση περιπτώσει ακόμα και σήμερα οι περισσότεροι Υπουργοί του ΠΑΣΟΚ δεν ξέρουν ποιες είναι οι αρμοδιότητές τους. Ακόμα και αν έχουν φανταστεί ενδεχομένως ποιες είναι οι αρμοδιότητες αυτές, δεν υπάρχουν συγκεκριμένα ΦΕΚ στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης έτσι ώστε να έχουν θεσμοθετηθεί οι αρμοδιότητες για να μπορούν να τις ασκήσουν. Άρα τι κριτική να κάνω, από τη στιγμή που ακόμη και σήμερα δεν έχουν βρει το βηματισμό τους;
Τώρα, με βάση αυτά που ψελλίζουν, θα σας πω ότι ξεκίνησαν στραβά. Και το λέω σε μια ακριτική περιοχή που ξέρετε ότι για μας -και όχι μόνο για την περιοχή, αλλά για όλη την Ελλάδα- το σημαντικότερο κομμάτι που είναι η παραγωγή της οικονομίας, που τροφοδοτεί δηλαδή την πραγματική οικονομία με ρευστότητα είναι η ναυτιλία. Ξεκινάς ποτέ ως κυβέρνηση καταργώντας το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας; Αποκόπτοντας τον ισχυρότερο παράγοντα, τον οικονομικό παράγοντα, τους εφοπλιστές όλου του κόσμου, από έναν δίαυλο επικοινωνίας και επαφής και συνεργασίας;
Ρωτήσαμε αυτή τη στιγμή την καρδιά του Λονδίνου, που τροφοδοτεί με οικονομική ρευστότητα ακόμα και την οικοδομική δραστηριότητα της Ελλάδος, κατά πόσον είναι ευχαριστημένο με την κατάργηση αυτού του σημαντικότατου νευραλγικού για μας Υπουργείου; Πέρα από τη μεταφορά αρμοδιοτήτων του Λιμενικού Σώματος κ.ο.κ.
Δεύτερον. Προχώρησαν στην κατάργηση του Μακεδονίας- Θράκης. Μα θα μου πείτε, ήταν τόσο σημαντικό Υπουργείο; Μα και για λόγους συμβολικούς, όταν δίνουμε τον αγώνα για να πείσουμε για την ορθότητα των εθνικών μας αιτημάτων, δεν είναι δυνατόν να καταργούμε το Υπουργείο Μακεδονίας Θράκης. Και μόνο και μόνο για λόγους συμβολικούς. Πέρα από το γεγονός ότι κάθε φορά όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί ανεβαίνουν, και άκουσα και τον κ. Παπανδρέου που ανέβηκε στη Θεσσαλονίκη και μιλάει για τη συμπρωτεύουσα. Τι συμπρωτεύουσα, όταν ένα Υπουργείο έχει η συμπρωτεύουσα και το καταργείς και αυτό;
Για να πάμε μετά σε μια σειρά άλλων ζητημάτων, με το αλαλούμ με τα φορολογικά μέτρα, αυτά δεν αντέχουν κριτικής σοβαρής, με το να λένε «παγώνουμε μισθούς και συντάξεις», δηλαδή να αποδέχονται στην πράξη αυτά τα οποία εμείς λέγαμε προεκλογικά αλλά δυστυχώς οι ίδιοι λέγανε ότι είχαν βρει τη μαγική συνταγή, ότι άλλα θα εφαρμόσουν μετεκλογικά, όπου μετεκλογικά είχαν τάξει τα πάντα στους πάντες και έρχεται τώρα η σκληρή πραγματικότητα. Ακόμα και αυτή τη σκληρή πραγματικότητα δυστυχώς δεν είχαν την τόλμη άμεσα να την αποδεχθούν, σε ένα 24ωρο ξαναγύρισαν πίσω και είπαν ότι θα ξανασκεφτούν την οικονομική πολιτική την οποία θα κάνουν. Δυστυχώς υπάρχει οικονομική άγνοια και δυστυχώς αυτή τη στιγμή η Ελλάδα ζει μια σειρά από πειραματισμούς στο οικονομικό επίπεδο, στην πιο κρίσιμη στιγμή της, που θα ήταν η όσο το δυνατόν ταχύτερη έξοδός της από την οικονομική κρίση.
Θέλω να ελπίζω ότι αυτά είναι λάθη της πρώτης περιόδου, που άμεσα θα διορθωθούν. Επιτρέψτε μου όμως να ανησυχώ για το ζήτημα της οικονομίας. Οι χειρισμοί της κυβέρνησης όχι απλώς δεν με πείθουν, αντίθετα μού δημιουργούν πολύ μεγάλη περίσκεψη. Πέρα από το γεγονός ότι βλέπω ότι σε ορισμένα ζητήματα λαϊκίζουν. Και λαϊκίζουν ασύστολα. Και σε ζητήματα ασφάλειας και σε ζητήματα του τρόπου που αντιμετωπίζουν την εγκληματικότητα αλλά και στα ζητήματα που έχουν να κάνουν με μια σειρά θέματα της καθημερινότητάς μας.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Είπατε προηγουμένως ότι θα παίρνετε μηνύματα από τη βάση και όχι από ψηλά για να κατεβαίνετε προς τα κάτω. Με τι τρόπο θα τα παίρνετε αυτά τα μηνύματα; Διότι αν έρθετε για να συζητήσετε οτιδήποτε και πάμε στο Επιμελητήριο, εγώ δεν θα σας πω την πραγματική αλήθεια την οποία νιώθω μέσα μου. Έχετε σκοπό να ρωτήσετε ας πούμε ξέρω γω διάφορους και να τα ελέγξετε αυτά τα πράγματα;
Α. ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ: Αυτό μπορεί να γίνει μόνο όταν αλλάξουμε την οργανωτική δομή και λειτουργία μας. Όταν αλλάζεις την οργανωτική δομή και λειτουργία και όταν οι τοπικές σου οργανώσεις αποκτούν ρίζες στην κοινωνία, όταν οι τοπικές οργανώσεις έχουν μέλη με δικαιώματα και υποχρεώσεις και όταν οι τοπικές σου οργανώσεις είναι κυψέλες πολιτικής παραγωγής και βρίσκονται σε αμφίδρομη και διαρκή επικοινωνία με το κέντρο, όπου χαράσσει την κεντρική πολιτική και τη στρατηγική, τότε εκ των πραγμάτων έχεις το αυτί και το μάτι σου σε κάθε τοπική κοινωνία.
Απλώς εσύ πρέπει να αλλάξεις και να ξανακάνεις τις τοπικές σου οργανώσεις πραγματικά κύτταρα ζωντανά, που να μπορούν να αφουγκράζονται και να αρθρώνουν τα αιτήματα των τοπικών κοινωνιών. Μόνο έτσι θα έχεις εικόνα.
